การประเมินประเด็นสำคัญและการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้เสีย

การระบุประเด็นด้านความยั่งยืน

บริษัทระบุประเด็นด้านความยั่งยืน โดยเชื่อมโยงกับกิจกรรมทางธุรกิจตลอดห่วงโซ่คุณค่าและกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนพิจารณาประเด็นที่ครอบคลุมบริบทการเปลี่ยนแปลงจากการอ้างอิง

• GRI Sector Standard for Agriculture, Aquaculture, and Fishing (GRI 13)
• มาตรฐานและกรอบการเปิดเผยข้อมูล เช่น SASB, TCFD, TNFD
• ประเด็นที่ลูกค้าและบริษัทในกลุ่มอุตสาหกรรมเดียวกันให้ความสำคัญ
• หลักเกณฑ์การประเมินด้านความยั่งยืน กฎหมายที่เกี่ยวข้อง รวมถึงรายงานและข้อมูลต่าง ๆ

การจัดลำดับประเด็นสำคัญด้านความยั่งยืน

บริษัทประเมินความสำคัญของผลกระทบที่เกิดขึ้นและอาจเกิดขึ้นในอนาคต ทั้งเชิงบวกและเชิงลบ ผ่านการรับฟังความคิดเห็นและข้อเสนอแนะจากผู้มีส่วนได้เสีย 8 กลุ่ม ประกอบด้วย ผู้ถือหุ้น พนักงาน ลูกค้า คู่ค้า ชุมชน ภาครัฐ ภาคประชาสังคม และสื่อมวลชนใน 12 ประเทศที่บริษัทดำเนินกิจการ ควบคู่ไปกับการประเมินระดับความเสี่ยงและโอกาส ซึ่งพิจารณาระดับความรุนแรงของผลกระทบ (Impact) และโอกาสที่เกิดขึ้น (Likelihood) ผ่านการประชุมเชิงปฏิบัติการร่วมกับผู้บริหารของแต่ละหน่วยธุรกิจ ก่อนจัดลำดับความสำคัญของประเด็นด้านความยั่งยืนใน 3 ระดับ ได้แก่ สูง-กลาง-ต่ำ และใน 2 มิติ ได้แก่ Impact Materiality และ Financial Materiality

การทวนสอบประเด็นสำคัญด้านความยั่งยืน

บริษัทได้หารือผู้เชี่ยวชาญภายนอกต่อประเด็นที่สำคัญด้านความยั่งยืนของบริษัท ก่อนนำเสนอคณะกรรมการบรรษัทภิบาลและการพัฒนาเพื่อความยั่งยืน (Corporate Governance and Sustainable Development Committee) พิจารณาและอนุมัติ

นอกจากนี้ การมีส่วนร่วมกับผู้มีส่วนได้เสีย (Stakeholder Inclusivity) และการประเมินผลกระทบของประเด็นด้านความยั่งยืน (Impact Materiality) ได้รับการทวนสอบโดย LRQA ซึ่งเป็นผู้ให้การรับรองอิสระภายนอก เพื่อให้มั่นใจว่าการระบุและจัดลำดับความสำคัญของผลกระทบสอดคล้องตามมาตรฐาน GRI

การบูรณาการเข้ากับการบริหารจัดการองค์กร

บริษัทบูรณาการความยั่งยืนเข้ากับกลยุทธ์และการบริหารความเสี่ยงขององค์กร โดยประเด็นที่ได้รับการประเมินในระดับ ‘สูง’ ได้กำหนดเป็นตัวชี้วัดการดำเนินงานที่สำคัญ (Key Performance Indicators: KPIs) และตัวชี้วัดความเสี่ยง (Risk Indicators) ขององค์กร ซึ่งเชื่อมโยงกับการประเมินผลการปฏิบัติงาน (Performance Evaluation) และการพิจารณาค่าตอบแทนของผู้บริหาร (Executive Compensation) เพื่อสร้างแรงจูงใจให้การบริหารจัดการความเสี่ยงและความยั่งยืนเป็นส่วนหนึ่งของการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ขององค์กร